Oprowadzanie po wystawie Olgi Boznańskiej w Muzeum Narodowym (prowadzenie: Anna Jabłońska) to poruszające spotkanie z jej monachijskim okresem – czasem, gdy w „Atenach nad Izarą” kształtował się jej wyjątkowy styl.
Artystka odchodzi od dosłowności portretu na rzecz psychologii – buduje obrazy plamą, subtelną gamą szarości i światłem, które nie tylko oświetla, ale odkrywa wnętrze postaci. Dzięki temu jej prace budzą niepokój, melancholię, ale też niezwykłą czułość i skupienie.
Charakterystyczna technika tempery na tekturze nadaje im matową, niemal „cichą” obecność – jakby postacie były zawieszone między światami. Boznańska jako indywidualistka idzie własną drogą, a jej sztuka mocno oddaje napięcia i lęki przełomu wieków.
Najbardziej zostają w pamięci detale – oczy i dłonie – które potrafią jednocześnie przyciągać i onieśmielać, zostawiając widza z refleksją jeszcze długo po wyjściu z wystawy.
Bardzo poruszające doświadczenie 💛
